Nie chcę tak dalej żyć. Dosyć mam tego teatru. Nie będę kobietą tak, jak wszyscy by chcieli. Jestem mężczyzną i będę mężczyzną” – mówi jeden z bohaterów dokumentu Marka Drążewskiego. „Często byłem szkalowany, próby pobicia, bardzo często krzyczano za mną: «pedał», co było nieprawdą, bo czułem i czuję się kobietą”, „Moja rodzona matka mówi, że gdyby wiedziała, że urodzę się tym, kim jestem, to by mi życie odebrała” – w filmie słyszymy dramatyczne historie i zmagania osób transseksualnych z kompletnym niezrozumieniem otoczenia i społeczeństwa. Jeszcze bardziej uwidacznia to sonda uliczna. Wśród powszechnych wyrazów zdegustowania i potępienia pojawia się tylko jeden zupełnie odmienny głos („Izolować każdego kto ma lekkie odchylenie? Przecież każdy z nas ma, ja mam inne, pani ma inne”). Reżyser, podając w filmie przykłady osób transseksualnych z odległej przeszłości, stawia pytanie: czy dziś jesteśmy bardziej otwarci na odmienność?
reż, scen. Andrzej Marek Drążewski, prod. Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, Polska 1988, 23′

Film zdobył Brązowego Lajkonika na Krakowskim Festiwalu Filmowym w 1988 roku.

Wyjątkowo podczas tegorocznej edycji wyłącznie w Katowicach. Film zostanie zaprezentowany z taśmy 35mm ze zbiorów Filmoteki Śląskiej.