Ostatni i jednocześnie najbardziej osobisty film Amosa Guttmana. Jego bohater, Jonathan przeprowadza się do Tel Avivu. Chce być z Mikim, młodym żołnierzem, który nieustannie go zdradza. Tę nierówną walkę przerywa pojawienie się Thomasa, tajemniczego mężczyzny, który wraca z Nowego Jorku, aby odwiedzić swoją matkę i babkę. Prawdziwy powód powrotu Thomasa do domu jest jednak zupełnie inny…


reż i scen: Amos Guttman, obs: Sharon Alexander, Aki Avni, Dvora Bartonov, Gal Hoyberger, Rivka Michaeli, Dov Navon, Karin Ophir, Hinna Rozovska, zdj: Yoav Kosh, Amnon Zlayet, muz: Arkadi Duchin, 95′, Izrael 1992, dramat


Amos Guttman – wspomnienie

Retrospektywa twórczości Amosa Guttmana. Reżyser urodził się w Transylwanii, w Rumunii. W wieku 7 lat wyemigrował do Izraela, gdzie potem studiował film na Beit Zvi.

W swoim niedługim życiu (zmarł w wieku 39 lat) wyreżyserował 4 filmy fabularne i 3 krótkometrażowe. Należał do grupy izraelskich reżyserów, którzy wzywali do utrzymywania w filmie najwyższych walorów estetycznych, kosztem późniejszej, komercyjnej dystrybucji. Jego filmy cechowało szczególne powiązanie melancholii obrazu i dźwięku, specyficzny rodzaj wyboru treści, odrębna wrażliwość ujęcia tematu. Twórczość Amosa Guttmana nigdy dotąd nie była prezentowana na ekranach polskich kin.